Oui Oui Lily

:)!

2009-06-09T19:35:00.000+02:00

Kijk uit naar:

http://www.ouiouilily.nl/

Alive!

2009-06-02T18:51:00.003+02:00

Ha! Het leeft! Ik adem nog/weer! Nou ja, ik doe mijn best want het is enórm hectisch met school. Ik moet allerlei dingen inhalen doordat ik veel ziek ben (lees: verslagen niet op een hand te tellen, tentamens ook al niet en 6 in te halen blokuren van gym, yes!).

Maar toch even een kleine update! Ik ben op zoek naar werk, tot nu toe twee sollicitatiegesprekken in het vooruitzicht (bij een hotel en bij een wervingsbureau). Verder ben ik aangenomen als vaste columnist bij NHD Waterland! Superblij natuurlijk, maar hierover later meer. Verder doe ik nog mee aan het zogenaamde 'zomeravondconcert' bij ons op school, zelf piano + zingen.

Wat ik dus te zeggen heb: PFFF. Oh ja, en ik ben van plan misschien binnenkort weer met een echte website te beginnen, gehost en alles. Dat motiveert me op de een of andere manier meer om te schrijven... en ok, ik vind het 'gewoon leuk'. Nu even eten, sorry voor de korte update! :)

Chai Masala, de Efteling en the Shavers

2009-05-04T13:54:00.010+02:00

Daar was ik weer! Het is alweer een tijdje geleden dat ik geblogd heb, wat hou ik me ook slecht aan mijn goede voornemens. <> Ik heb een excuus! Ik had het druk! < / fake > Nou goed, wel een beetje, maar het was leuk. Woensdagnacht heb ik koninginginnenacht gevierd en dat was verassend leuker dan ik dacht. Mijn eigen hele 'posse' was er niet, dus heb ik gedwongen met mensen die ik vaag ken zitten praten en dat was hartstikke leuk. Hoogtepunt van de avond was misschien wel A Little Less Conversation meeblèren. Ja, we hadden allerlei nummers aangevraagd. Ondanks Apeldoorn was mijn koninginnedág in Amsterdam ook erg gezellig, waar ik met Sharona heen was (ontzettend slim om koninginnenacht én dag te doen, je bent dan helemaal niet brak.) Jammer dat die dader is overleden, want ik was wel benieuwd naar zijn bizarre gedachtegang.

Maar goed, leuker nieuws! Ik heb vrijwel het hele weekend bij Dool doorgebracht. Ik denk dat hij een soort van mijn vriendje is, ofzo, I don't know, ik zie het wel. :) In elk geval was het erg leuk! Vrijdag heb ik heel de avond lopen dansen (en ik dans eigenlijk nooit, want ik kan het niet, alleen thuis op mijn kamer als niemand kijkt) op muziek van Spades, The Shavers en Peter Pans Speedrock. Eigenlijk heel erg, haha, zoek het maar eens op. Ach, het was leuk! Binnenkort met Dool en zijn zusje + aanhang naar de Efteling, kaartjes zijn er al! Daar heb ik zin in.

Nu we het er toch over hebben, er staat een theepot bovenaan de pagina. Waarom? Omdat ik thee heb gezet. Chai Masala, om precies te zijn. Eigenlijk kook ik de laatste tijd heel veel, salade, wraps, gulab jamun (ook maar eens opzoeken! soort zoete olieballen), olijfjes (oh, de olijven!) en dus chai. Ik denk dat ik jullie verblijd met een receptje, het is heel lekkere thee vind ik zelf!

Chai Masala

Ingrediënten

800ml water
800ml melk
twee zakjes normale thee (zo ongekruid mogelijk)
4 eetlepels suiker
2 stukjes steranijs of anijspoeder
16 kruidnagelen
8 cm kaneel of kaneelpoeder
4 kleine laurierbladeren
4 theelepels venkel
2 cm gember
16cm kardemonpoeder

Benodigdheden

Grote pan (voor ongeveer 1 liter chai)
Zeef
Grote kom of kop om het in te doen
Schaaf om de gember en venkel te schaven
Gasfornuis :)

Bereiding

Zet het water op het vuur en gooi alle ingrediënten erbij, behalve de gember, de thee en de melk. Wacht tot het kookt, giet dan de melk en de gember erbij. Samen met de melk moet het weer koken (blijf roeren). Als het kookt doe je de theezakjes erin en laat je het tien minuutjes trekken. Giet het papje (het ziet er echt smerig uit op dit moment) door een zeef, zodat je een warme, witte thee overhoudt en de zeef als het goed is vol zit met natte kruiden enzo. De thee drink je! Enjoy, het is heel lekkere thee!

Spring is here!

2009-04-25T00:04:00.001+02:00

:D I'm so happy!

Krank

2009-04-21T12:30:00.004+02:00

De dichtstbijzijnde eerste hulp is in Alkmaar. Dat is toch belachelijk? Dan ligt je hand eraf ofzo, mag je eerst nog fijn twaalf kilometer rijden (al is 112 bellen misschien ook een fijne optie op zo'n moment). Vanwaar dit relaas, vraagt u? Goed, een aantal weken terug was ik op weg naar een vriend van mij, Martin, toen ik buikpijn begon te krijgen. Maar goed, ik was al onderweg, ik dacht ik neem een ibuprofen en de wereld is weer mooi. Ibuprofen verricht soms wonderen, you know? Maar daar was ibuprofen het de dag in kwestie niet mee eens, dus bij Martin thuis aangekomen heeft zijn vader me meteen weer naar huis gebracht. Heel zinvolle reis. Ik dacht dat ik het nog wel een tijdje aan kon zien, en mijn enige huisgenoot, mijn vader, was niet thuis dus ik was op mezelf aangewezen. Uiteindelijk dan toch om één uur 's nachts naar de eerste hulp gegaan, ze wisten het ook niet, gaven me maagtabletten en ja, daarna ging het ook wel weer.

Nu, het is tentamenweek, en zoals menigeen weet, heb ik last van faalangst. Zondag had ik nog geen paniekaanvallen of iets dergelijks (het was maar Engels), maar ik begon me fysiek wel iets minder te voelen. Op aanraden van een aantal mensen ben ik zo rond tien uur in bed gaan liggen, waar het er niet bepaald beter op werd. Ik zag het nog twee uurtjes zuchtend aan, mijn vader lag immers ook net in bed en zo. Maar toen ging het echt niet meer, ik kon me niet eens omdraaien of zo. Dus wij weer naar de dichtsbijzijnde eerste hulp in ALKMAAR gereden (for the record: ik woon in Schermerhorn, dat is eigenlijk niets.) tussen alle AZ-gangers door (want AZ werd tóch kampioen, jeeh!) om aan te komen bij een dokter met een blik van "ja, Lily, wat is er nú weer?" terwijl ik bijna doodging.

Zucht. Oke, deze post heeft niet echt een ontknoping of zo, maar gedeelde smart is halve smart, vandaar! Gelukkig krijg ik zometeen ziekenbezoek!

Creativiteit overheerst vandaag!

2009-04-17T19:25:00.008+02:00

Hallo! Daar was ik dan weer. Wat een week zeg! Het weekend dat ik had aangekondigd is precies zo verlopen als gepland (ik had zelfs traditioneel mijn paasontbijt-bijdrage vergeten mee te nemen), en het was een topweekend. Echt supergezellig, helemaal in het mooie weer. Maar, daarnaast, was het gisterenavond gewoon heel erg leuk. Ik zal je even bijpraten, ik zit in 4HAVO en ik heb muziek. We zijn al het hele jaar nummers aan het instuderen, en gisteravond was het dan zover; het HAVO-concert van 4 en 5 HAVO. Ik ga nu niet uitgebreid bespreken wat er allemaal gebeurde want dat is zoveel, haha, maar goed. Allereerst trad onze hele klas op met het nummer James Bond op het keyboard (josti-band) vervolgens een aantal nummers van 5 HAVO en toen wij weer met Love Is All Around (I feel it in my fingers...), dat was leuk om te doen. Na een tijdje mocht ik samen met klasgenootje Claire het nummer Make You Feel My Love begeleiden, meteen gevolgd door het nummer waarmee ik met mijn groepje ging optreden.

Ik was doodsbang, want tijdens het oefenen en tijdens de genreale al helemaal is er altijd wel iets fout gegaan, er was altijd wel iemand uit de maat en ja, dat leidt heel erg af. Na de generale kreeg ik dan ook even een korte zenuwinzinking en overwoog mijn uitgenodigde gasten af te zeggen. Totdat een stemmetje in mijn hoofd zei dat ik het leuk vond, dus dat het niet uitmaakte als het vals ging en dat ik even niet zo moest zeiken. En toen ging het goed! Nou goed, er gingen wat stukjes fout, mijn stem sloeg bijvoorbeeld over, haha, maar dat maakte me allemaal helemaal niets uit. Het was echt hartstikke leuk. Ook om met de hele klas Joyful Joyful te zingen uit Sisteract, al klappend en swingend. Net een gospelkoor, haha!

Nu we het toch over muziek hebben! Een tijdje geleden heb ik meegedaan met het nummer 'Sacricife' van Anouk, een nummer wat erg emotioneel geladen voor me is (waar ik nu niet diep op inga) en op de talentenjacht zelf ging het dan ook niet zo goed. Desondanks bood een leraar van school (die daarnaast ook professioneel gitarist is) aan om samen met mij het nummer tóch nog op te gaan nemen, en dat hebben we gedaan. Bij dezen het resulatat, ik heb er maar even een zielige foto van mezelf achter gezet, ik wist het anders ook niet haha. Misschien is het een beetje te horen dat ik er vaak moeite mee heb om niet te huilen bij dit nummer, maar goed, it either breaks or makes it, zullen we maar zeggen. :)

In other creative news: ik heb een schetsblok gekocht, ik ben weer begonnen met tekenen! Ja, ik tekende, ja. Ik HOU van houtskool, het lijkt wel alsof je daarmee iets kan krabbelen, er dan een beetje overheen wrijven en voila: een tekening. Houtskoolmagie. Ach, ik ben ook geen geweldige artieste ofzo, maar ik ben wel blij dat ik dit geflikt heb, haha, dus dat wil ik óók nog even laten zien. Poging tot 1. Ziyi Zhang (dat meisje van Memoirs of a Geisha) en 2. Norah Jones en Jude Law in de film Blueberry Nights, die ik niet gezien heb).

Sjonge, wel een egocentrische post vandaag hoor. Ik was van plan om ook nog te gaan zeiken over de tentamenweek die eraan komt, maar dat zal ik even achterwege laten. Hoe was JULLIE week? Nog iets gepland voor dit weekend? Oh, ik ga naar de Groene Zwaan in De Rijp!

Wijn, treinen, boekjes en olijven

2009-04-10T22:39:00.004+02:00

Ik heb 'God's Gym' van Leon de Winter uit. Werkelijk een boek wat je ademloos doorleest. Ik betrapte mezelf er elke bladzijde weer op dat er zinnen stonden die ik wilde onthouden om tegen mensen te zeggen, maar ik ben ze haast allemaal vergeten, helaas. Overdaad schaadt, zullen we maar zeggen. Er zitten zoveel verhaallijnen in het boek, die allemaal even spannend en ingewikkeld als goed te volgen zijn. Er zit ook een anticlimax van jewelste in, je denkt dat je de personages en gebeurtenissen een beetje kent en bergijpt om er vervolgens achter te komen dat het hele verhaal op iets compleet anders slaat. Dat Leon de Winter goed kon schrijven wisten we al (hij is by far een van mijn favoriete schrijvers, naast o.a. Joost Zwagerman en Arthur Japin) maar dit slaat alles. Zeker een aanrader, verder zou ik ook De Hemel van Hollywood lezen en Serenade (Serenade is kort, maar heel erg mooi). Verder is er natuurlijk Zoeken naar Eileen W., al moet ik met schaamte toegeven dat ik daarin zelf nog niet eens halverwege ben, maar het komt wel.

Nu we het er toch over hebben, ik hou van het weer! I just can't get enough! Vanmiddag zat ik in de trein en sowieso is treinreizen altijd heerlijk, met welk weer dan ook, maar hier werd ik gewoon superblij van. Voorbijrazende landschappen, neerdwarrelende blaadjes, zonnetje op mijn gezicht, heerlijk lome sfeer. Heel de omgeving ziet er meteen beter uit, opgewekter, vrolijker, vriendelijker en behulpzamer. Geweldig. Ik ben nu bij mijn tante aan het logeren (ze is net naar Hoogkarspel verhuisd vanuit Amsterdam) en we hebben de halve dag in de tuin gezeten in het altijd fijne gezelschap van glaasjes rode wijn en een bakje olijven. He, ik kom helemaal tot rust. Dat mag ook wel, want komend weekend ga ik weer even ouderwets stressen. Altijd leuk, zo'n tentamenweek.

Gelukkig heb ik nu nog wel een leuk paasweekend voor de boeg. Zoals ik al zei zit ik nu lekker bij mijn tante, morgen gaan we waarschijnlijk even naar de markt, dan morgenavond een filmavondje en uitgaan in Alkmaar, zondagochtend een paasbrunch bij mijn andere oom en tante, 's middags wellicht naar Paaspop (don't ask...) en maandag naar Abdullah om een filmpje te kijken ofzo. Er staat daar een piano en als ik een instrument uit zou moeten kiezen om mee te trouwen zou het de piano zijn, geweldig (ik kan 'make you feel my love' spelen, yeah! ;)). Stiekem luister ik ook al de hele dag naar Norah Jones, versterkt die lome sfeer zo lekker, haha!

Afijn, ik ben alweer veel te lang ongezellig weg van mijn tante, misschien moet ik maar weer eens vertrekken. Is er trouwens iemand die Liefde in tijden van Cholera heeft gelezen van Gabriel Garcia Marquez? Mijn oom raadde het me aan, en meestal heeft hij er wel verstand van maar ik las de samenvatting op de achterkant en het kwam een beetje op me over als een damesromannetje. Proberen kan natuurlijk nooit kwaad, dus ik ga gewoon beginnen en ik zie wel waar het schip strandt. Fijn paasweekend gewenst!

Liefs, Lily

Mel Gibson en de zon

2009-04-07T19:17:00.003+02:00

Ah! Stress, wel eens van gehoord? Nou, ik heb er behoorlijk last van. Ik heb morgenochtend een tentamen van economie dat ik in moet halen, en ik kom er net achter dat ik de hele tijd het verkeerde hoofdstuk heb zitten te leren! Nou ja, de 'zonnige' kant is wel dat... ik er slimmer van word ofzo. Geweldig.

Over zon gesproken, vorige week was het weer echt super! Woensdag met Jochem naar het Oosterpark geweest (al een tijd niet geweest) en mijn naar mijn vaste café'tje gegaan toen ik nog vaak in Oost kwam. Als je er ooit bent; ga naar de Ponteneur! Topcafé. Daarna lekker gevulde paprika gegeten bij een vriend, heel gezellig. Vrijdag ook nog eventjes op het Leidse plein geweest na afloop van een demonstratie in de Odeon (oud concertgebouw) voor mijn theatertechniekcursus (vertel ik nog wel eens). Ik ben écht blij dat ik wat moois gemaakt heb van die heerlijke dagen, want ze kunnen zo voorbij zijn. Vorig jaar sneeuwde het rond deze tijd, belachelijk, maar ja, dat is Nederland ook.

Zaterdag gezellig bij Abdullah de film 'Braveheart' gekeken, haha. Mel Gibson op z'n foutst; met lang haar, in een kilt en met een schots accent. Woest aantrekkelijk. Gelukkig was er ten compensatie Ben en Jerry ijs. Stiekem vond ik het trouwens best een leuke film, veldslagen, en Mel Gibson kan wel echt goed acteren.

Het is vast wel uit deze blog te halen dat het enkel uitstelgedrag is, dus ik zal eens iets als zelfdiscipline gaan proberen en; léren. Wish me luck!

Filmrecensie: Phileine zegt sorry

2009-04-05T12:15:00.010+02:00

Regisseur: Robert Jan Westdijk.
Script: Ronald Giphart en Robert Jan Westdijk.
Hoofdrollen: Kim van Kooten en Michiel Huisman.
Genre: Komedie, drama.
Duur: 95 minuten.

Phileine zegt sorry is een film die je met een knipoog moet kijken. Phileine is een bitch, ze maakt overal een grapje van, heeft het geweten van een zwakzinnige levensgenieter en zegt vooral nooit, maar dan ook nooit ‘sorry’. Dit laatste zorgt voor problemen wanneer haar vriendje, Max (Michiel Huisman), naar Amerika vertrekt voor een rol in een moderne theaterproductie van Romeo en Julia. Phileine mist hem en gaat hem met het eerste het beste vliegtuig achterna. ‘Moderne theaterproductie’ blijkt een deftige bewoording voor ‘pornografisch artistiek’, wanneer ze erachter komt dat Max gehuld in niets dan een condoom op het podium staat.

Ondertussen ontstaat er een hechte band tussen Phileine en Max’ Vlaamse huisgenootje ‘Gulpje’. Ze worden typische meisjesvriendinnen; roddelen wat af, drinken het ene glas wijn na het andere en hebben het over niets anders dan seks. Gulpje lijkt de enige in Amerika die Phileine op dat moment begrijpt, want haar ‘hartsvriendin’ Lala (Tara Elders) houdt zo haar eigen ideeën na op Phileines gedrag en laat haar vallen. Phileine probeert aanvankelijk gewend te raken in de wereld van dergelijke theaterproducties, maar zonder succes.

Haar jaloezie speelt op. Tijdens de première-uitvoering is het dan ook geen wonder dat niet de naakte Max, maar Phileine de show steelt. Tussen het publiek, dat op zichzelf al rumoerig en sceptisch over het stuk was, staat ze op en leest haar vriendje de les. Ze stelt een ultimatum; theater, of mij. Dit is natuurlijk populair mediavoer, er stormt meteen wanneer ze de zaal uitloopt al een kleine menigte journalisten op Phileine af. Hoewel Max haar achterna rent, laat hij zich niet zomaar kennen en stelt een net zo hard ultimatum: Phileine moet haar excuses aanbieden voor haar jaloerse gedrag en bizarre acties, anders komt hij niet bij haar terug. Natuurlijk vertikt ze het, ze vindt zichzelf veel te goed, leuk, en ze zit natuurlijk nooit zélf fout. Uiteindelijk praten ze het uit, en tijdens haar toespraak op het aidsgala zegt ze hem dan eindelijk: “Sorry.”

Ik houd er niet van als mensen zeggen: ‘Phileine, ik moet je wat vertellen’. Daar gaan we weer, denk ik dan. Er is nooit eens iets wat blijft zoals het was. Alles is uiteindelijk gedoemd te verrotten, dat blijkt iedere keer. Geluk is een geladen revolver die tegen je slaap gehouden wordt en die ieder moment kan
afgaan. Max moest me vertellen dat hij wegging, dat hij anderhalf jaar in Amerika ging studeren, misschien nog langer. Het ging om een Shakespeare-project waaraan slechts een paar buitenlandse studenten mochten meedoen, een ‘één in zijn leven’- gelegenheid die hij zich niet kom laten ontgaan. Toen hij was uitgesproken weergalmde zijn voltreffer over het veld’

Het concept is heerlijk origineel en gevuld met precies de juiste hoeveelheid humor en herkenbare situaties. De film is gebaseerd op het gelijknamige boek van Ronald Giphart, die de film naar eigen zeggen beter vindt dan zijn boek. Als je van Neerlands glorie houdt is Phileine zegt sorry, hoewel het verhaal zich grotendeels afspeelt in Amerika, zeker een aanrader. Kim van Kooten ken je waarschijnlijk wel van onder andere de film Alles is Liefde en natuurlijk als dochter van Kees van Kooten. Ze vertolkt de rol van Phileine uitstekend. Hoewel ze van zichzelf een vrije strenge uitstraling heeft, weet ze de brutaliteit en aparte soort humor van Phileine geloofwaardig naar voren te brengen.

Wat deze film anders maakt dan andere films, is het directe contact dat de hoofdrolspeelster soms heeft met de kijker. Af en toe kijkt ze recht in de camera en zegt iets tegen jou, waardoor je het gevoel krijgt dat je deel bent van het verhaal. De film is ontzettend goed geregisseerd, en er zaten gedeeltes in die ik nog niet in andere films teruggezien heb, zoals het moment waarop Max en Phileine ‘samen regen en wind gaan maken’ (een uitdrukking die Max gebruikt voor, simpelweg; seks hebben). Er is gespeeld met licht/donkereffecten en het geluid sluit hier perfect op aan. De camera draait om Phileine en Max heen als middelpunt, dat zijn ze ook; letterlijk en figuurlijk.

Daarbij zitten er sowieso al bekende situaties in, de man/vrouwrelatie wordt bijvoorbeeld heel goed naar voren gebracht evenals de typische verschillen tussen man en vrouw. De acties die Phileine onderneemt ten gevolge van haar jaloezie zijn wel iets aangedikt en ach, een rijke fantasie is vereist, maar dankzij het grappige verhaal en verbazingwekkend goede acteerprestaties is dit een film om lekker bij weg te dromen.